การทำวีซ่าเข้า UK ที่จะอยู่ในบ้านเมืองเค้านานเกิน 6 เดือนนั้น จะต้องมีใบรับรองเกี่ยวกับสุขภาพใบหนึ่งซึ่งจะได้จากหน่วยงานที่เราเรียกกันสั้นๆว่า IOM ส่วนสาเหตุที่ต้องตรวจนั้นก็เพื่อดูว่าเรามีเชื้อวัณโรครึเปล่า มีโอกาสที่จะไปแพร่เชื้อให้คนบ้านเมืองเค้ามั้ย -*-
ก่อนที่เราจะไปตรวจปอดก็ทำการค้นคว้าหาข้อมูลมาพอสมควรในเว็บของ vfs ซึ่งมีเอกสารให้ดาวน์โหลดได้ที่นี่ แล้วก็ที่ไม่อ้างถึงไม่ได้ก็คือ บล็อกของคุณ pippa in UK อธิบายไว้ได้ละเอียดมาก เหมือนมีเพือนมาเล่าให้ฟัง เราไปก็เลยไม่งงๆกะชีวิตเท่าไหร่เพราะเหมือนกะได้คุยกะเพื่อนที่ไปทำมาแล้ว ขอบคุณไว้ตรงนี้เลยนะคะ
ไหนๆเราก็ได้ประโยชน์จากบล็อกคนอื่นก็เลยอยากจะแบ่งปันประสบการณ์ให้บ้าง เผื่อว่าใครได้เข้ามาอ่านจะได้รู้ว่าประสบการณ์การตรวจปอดอีกแบบเป็นยังไง เพราะของเรานี่เหนือความคาดหมายของตัวเองมาก เหอๆๆ
เริ่มแรก ก่อนจะไป IOM เราต้องโทรนัดกะเค้าก่อน ไม่งั้นถ้าเราไปแบบไม่ได้นัดอาจจะถูกเจ้าหน้าที่ตรงเคาน์เตอร์ต้อนรับด้านหน้ามองด้วยสายตาพิฆาตได้ แหะๆ แบบว่าเค้าดูแอบดุอะ ก็เข้าใจนะว่าเจอคนหลายแบบแต่แบบว่าไม่ยิ้มเลยอะ เลยเกร็งๆไม่กล้าถามอะไรมาก เหอๆๆ เอาเหอะ หน้าที่เค้าน่ะ
พอเราโทรไปเค้าก็จะถามว่าจะมาวันไหน แล้วเค้าก็จะบอกเวลาให้ว่ากี่โมง ของเราได้ 9 โมงเช้า แต่แบบว่าบ้าพลัง กลัวไปไม่ทันเวลานัด ไปถึงตั้งแต่ยังไม่แปดโมง ก็เลยต้องไปนั่งรออยู่ตรงร้าน coffee world ใกล้ๆ กับอาคารเกษมกิจนั่นแหละ เพราะว่าคุณยามเค้าบอกว่า “IOM ติดต่อได้แปดโมงครึ่งครับ” ก็โอเคเลยไปหาไรกินก่อน
ระหว่างนั่งกินมื้อเช้า ก็นั่งเรียงเอกสารไปเรื่อยๆ ซึ่งก็ได้แก่
1. passport ตัวจริง พร้อมสำเนา
2. บัตรประชาชน ตัวจริง พร้อมสำเนา
3. รูปถ่าย 2 นิ้ว 2 ใบ
4. เงิน 2600 บาท
และแล้วก็ได้เวลา ขึ้นไปนั่งรอ ไม่นานเท่าไหร่เค้าก็เรียกไปดูเอกสาร จากนั้นก็นั่งรอต่อไปอีกแปบ แล้วก็เรียกเราไปจ่ายตัง และเมื่อจ่ายตังเรียบร้อยแล้วก็เข้าสู่กิจกรรมที่หลายๆคนเรียกกันว่า walk rally เพราะว่าต้องเดินทางจาก IOM ซึ่งอยู่บริเวณสีลมไปยัง รพ. ที่เราทำการเลือกเอาไว้ (พญาไท 2 หรือบำรุงราษฎร์) งานนี้ต้องรถไฟฟ้าอยางเดียวค่ะ ไม่งั้นคงไม่เสร็จภายในวันเดียวแน่ๆ
เราตัดสินใจเลือกพญาไท 2 เพราะเคยมีประวัติที่นั่นค่ะและรู้ว่ามันอยู่ตรงไหนอะไรยังไง ส่วนบำรุงราษฎร์นั้นตัดทิ้งค่ะด้วยเหตุผลว่า รพ.ไฮโซ เราเข้าไปอาจจะเกิดอาการปอดแหกแล้วทำให้ปอดมีรอยหรือจุดได้ (ฮา… แต่สุดท้ายก็… เดี๋ยวไว้เล่าต่อค่ะ)
เข้าไปในพญาไท 2 ให้เข้าไปที่ฝ่ายต้อนรับตึกเก่า (ตึก 1) นะคะ ถ้าหลงเข้าไปที่ตึก 2 เดี๋ยวเค้าก็บอกให้ไปที่ตึก 1 อยู่ดีค่ะ จากนั้นก็เอาเอกสารที่ IOM เค้าให้มาเป็นชุดน่ะ ยื่นให้พนักงานที่ใส่เสื้อสูทสีเขียวยืนยิ้มแย้มอยู่ใกล้ๆ แล้วเค้าก็จะจัดการเอกสารต่างๆให้เราค่ะ ได้อ่านในบล็อกบางคนบอกว่าถ้ามีประวัติเป็นคนไข้เก่าจะเร็วกว่า แต่เราเป็นคนไข้เก่า เท่าที่สังเกตุดูก็ไม่ได้แตกต่างจากคนที่ไม่เคยมีประวัติเท่าไหร่นะคะ ระยะเวลาในการจัดการเอกสารก็พอๆกัน
จากนั้นก็เข้าสู่ห้อง x-ray กันค่ะ ก็รอต่ออีก รอๆๆ รอเค้าเรียกเข้าไป x ก่อนเข้าไป x ตรวจสอบชื่อนามสกุลให้ถูกต้องนะคะว่าตรงตามที่เขียนไว้ในพาสปอร์ตรึเปล่า ถ้าไม่ ต้องแก้ค่ะ ของเราแก้ไป 2 รอบกว่าจะตรง -*- เลยรอนานกว่าคนอื่นนิดนึง อันนี้เนี่ยถ้าเกิดตกหล่นแม้แต่ตัวเดียวก็ไม่ได้นะคะ เพราะชื่อนี้จะปรากฏอยู่ในฟิล์ม x-ray และใบรับรองที่ IOM จะออกให้ ถ้าพลาดก็…2600 บาทก็โบ๋เบ๋ค่ะ ต้องเริ่มต้นทำใหม่ตั้งแต่ที่ IOM
เอาล่ะ x แล้วก็ออกมานั่งรอๆๆๆๆๆ แผ่นฟิล์ม x รอประมาณครึ่งชั่วโมงค่ะ ถ้าใครขี้เกียจนั่งรอในห้องนั้น แนะนำให้ออกไปเดินเล่นหาไรกินข้างนอกไปพลางๆก่อน พอใกล้เวลาค่อยมาก็ได้่ค่ะ ส่วนเรานั่งอ่านหนังสือพิมพ์รอค่ะ อ่านเพลินๆก็มีน้ำชากาแฟของ รพ. มาเสิร์ฟให้ เพลินกันปายย แล้วก็ได้แผ่นฟิล์มในที่สุดค่ะ
กลับไป IOM กันค่ะ คล้ายๆเดิม ติดต่อเค้าน์เตอร์แล้วก็นั่งรอเรียก รอชิลๆค่ะ แอร์เย็นๆมีน้ำร้อนน้ำเย็นบริการ อ่านหนังสือพิมพ์รออีก วันนั้นอ่านหนังสือพิมพ์ได้หลายฉบับค่ะ อิอิ 107.. 108… 109… 111 เอ๊ยยย ของเรา 110 นี่หว่า ทำไมข้ามเราไป เอาล่ะสิ ใจคอไม่ดี ระหว่างนั้นเจ้าหน้าที่ออกมาเรียกชื่อคนนึง ไม่ใช่เราค่ะ คนนั้นหายเข้าไปในห้องประมาณ 10 นาที แล้วก็ออกมาด้วยหน้าตาแบบนี้ -*-
“110 ค่ะ” เอาล่ะสิ ตรูเองงงง เดินเข้าไปในห้องที่คนก่อนหน้าหายเข้าไป คาดว่าน่าจะเดากันถูก แต่เดี๋ยวไว้มาเล่าต่อค่ะ เรื่องมันยาววว
